آتش عشق

hasrat0111 — Fri, 30 Oct 2009 12:27:18 GMT

این روزها با هر که دوست میشویم. احساس میکنیم

آنقدر دوست بوده ایم که دیگر وقت خیانت است

میخواهی بروی؟

خب برو

مرا از انتظار وحشتي نيست

شبهای بی قراری را هیچ وقت پایانی نخواهد بود

برو

برای چه ایستاده ایی؟

به جان سپردن كدامین احساس لبخند میزنی؟

برو

تردید نكن

نفس های آخر است

نترس برو

احساسم اگر نمیرد بی شك مابقی روزهای بودنش را

بر روی صندلی چرخدار بی تفاوتی خواهد نشست

برو

یك احساس فلج تهدیدی برای رفتنت نخواهد بود

پس راحت برو

مسافری در راه انتظارت را میكشد

چه میداند كه روحش سلاخی خواهد شد!!!

برو...

مانده ام که از چه چیز و از چه کسی بنویسم؟

از تو که بی رحمانه مرا تنها گذاشتی

یا از خودم که چون تک درختی در کویر

مجبور به زیستن هستم.

از تو بنویسم که قلبت از سنگ بود یا از خودم که شیشه ای بی حفاظ بودم؟

از چه بنویسم؟

از دلم که شکستی، یا از نگاه غریبه ات که با نگاهم آشنا شد؟

ابتدا رام شد، آشنا شد و سپس رشته مهر گسست و رفت و ناپیدا شد

از چه بنویسم؟

از قلبی که مرا نخواست یا قبلی که تو را خواست؟

شاید هم اگر در دادگاه عشق محاکمه بشویم،

دادستان تو را مقصر نداند و بر زود باوری قلب من که تو را

بی ریا و مهربان انگاشت اتهام بزند

شاید از اینکه زود دل بسته شدم و از همه ی وابستگی ها بریدم

تا تو را داشته باشم

به نوعی گناهکار شناخته شوم

شاید هم گناه را به گردن چشمان تو بگذارند که هیچ وقت مرا ندید،

یا ندیده گرفت چون از انتخابش پشیمان شده بود

ای کاش هیچ گاه نگاهمان با هم آشنا نشده بود

ای کاش هرگز ندیده بودمت و دل به تو دل شکن نمی بستم

ای کاش از همان ابتدا، بی وفایی و ریا کاری تو را باور داشتم

انتظار باز آمدنت

بهانه ای برای های های گریه های شبانه ام شد

و علتی برای چشم به راه دوختن

می نویسم تا تو بدانی که دیگر

با یادآوری اولین دیدارمان چشمانم پر از اشک نمی شود.

چون بی رحمی آن قلب سنگین را باور دارم.

دیگر اجازه نخواهم داد که قدم به حریم خواب ها و رویاهایم بگذاری.

چون این بار، من اینطور خواسته ام، هر چند که علت رفتن تو را نمی دانم

و علت پا گذاشتن روی تمام حرفهایت را...

باور کن؛

كه دیگر باور نمی کنم محبت را...که دیگر باور نخواهم کرد عشق را......

hasrat0111 — Fri, 08 Aug 2008 14:12:27 GMT

چشمهايم ديگر اكنون درياست،

حرفهايم غصه های فرداست

آری، امشب قلب من ديوانه است؛

آرزوهايم دگر افسانه است

من برای بغض های بی نشان،‌

ميكشم دست دعا بر آسمان

اي خدای مريم و مينای عشق،

من پشيمان گشتم از هرچه عشق

یادم باشد هر وقت کسی را دوست داشتم

او را به حد مرگ آزار دهم.

یادم باشد وقتی کسی به من محبت کرد

اسمش راحماقت بگذارم.

یادم باشد همانند بقیه مردمان باید رفتار کرد.

و برای اینکه در رابطه هایم قهرمان باشم

مثل تو باشم.....

ولی افسوس که یادم نمی ماند

..........

دوستت داشتم.

نسبت بهت احساسی داشتم که تو اصلا شاید نفهمی چیه.

هرچی احساس و محبت داشتم به پات میریختم.

ولی تو........

همش تظاهر بود.

تظاهر......

هرروز بیشتر از قبل بهت وابسته میشدم و بیشتر دوستت میداشتم.

برام تو شایسته ترین ولایقترین کسی بودی که میتونستم بهش عشق بورزم.

قلبمو با تمام وجودم بهت دادم.

.......

تو همیشه میگفتی من با همه ی آدم بدا فرق دارم. من از جنس اونا نیستم.

و منم بهت اعتماد میکردم.

تو میدونی اعتماد داشتن تو این دنیای بی وفا یعنی چی؟

میدونی چقدر باید با خودت کلنجار بری که به یه نفر اعتماد داشته باشی یا نه.

تو هیچوقت نمیدونستی و هیچوقت هم نخواهی فهمید.

ولی من بهت اعتماد داشتم.

به نگاهت

به حرفات

به احساساتت...

درست زمانی که بیشتر از قبل بهت نیاز داشتم و بهت وابسته شده بودم،

دیدم داری کم کم رو احساساتم پا میذاری.

پس چی شد اون همه احساسات

چرا جاشو به بی احساسی داد؟؟؟؟؟؟؟؟؟

دیگه بهت اعتماد ندارم

دیگه باورت ندارم

هیچوقت نمیخواستم این حرفا رو بزنم ولی......

بارها بهم ثابت شده که تو برام فقط یه رفیق نیمه راه بودی

همیشه در مقابل بی محلیهات به خودم میگفتم

درست میشه ......درست میشه.........درست میشه

ولی هیچی درست نشد

هیچی......

تو هیچوقت منو باور نداشتی

هیچوقت...

این بود رسم رفاقتی که ازش حرف میزدی؟

این بود؟

آره حق با توئه

تو با کسایی که دل میشکونن فرق داری

آخه اونا فقط یه بار دلو میشکونن و میرن

ولی تو هر لحطه با هر حرفت دل منو میشکوندی.....

آره، تو فرق داری......

نمیخوام دیگه دوستت داشته باشم.

ولی همه چی اونطور که ما میخوایم پیش نمیره.

عشقتو به گور میبرم..

ولی یه چیزی رو یادت باشه؛

نمیتونم ببخشمت......

شب که می رسد به خودم وعده می دهم

که فردا صبح حتما به تو خواهم گفت.

صبح که فرا می رسد و نمی توانم بگویم،

رسیدن شب را بهانه می کنم.

وباز شب می رسد و صبحی دیگر....

ومن هیچ وقت نمی توانم حقیقت را بگویم.

بگذار میان شب و روز باقی بماند؛

که چقدر

دوستت دارم....

.............

حالا مدتهاست

وقتی که باران می بارد

از رسم آسمان به گریه های زمینی می رسم.

مدتهاست که با ابرها بغض می کنم.

وبا آنها می بارم.

حالا مدتهاست فهمیدم،

زیر هیچ بارانی به اندازه

اشکهای تو خیس نشده ام........

کاش ثانیه ها راه بازگشت داشت تا هیچ وقت مرا در دالان سرد و تاریک تنهایی رها

نمی کردی؛

کاش ثانیه ها راه بازگشت داشت تا تو همیشه کنارم می ماندی؛

کاش ثانیه ها راه بازگشت داشت تا هیچ وقت عاشق تو نمی شدم؛

کاش ثانیه ها راه بازگشت داشت تا من هرگز به دنیا نمی آمدم..........

درجلسه امتحان عشــق

من مانده ام ويك برگه سفيد !

يك دنيــا حـرف ناگفتی

و يك بغـل تنهـايی و دلتنگـی...

درد دل من دراين كاغذ كـوچك جا نمی شود!

دراين سكـوت بغض آلود

قطـره كوچكی هوس سرسره بازی می كند!

و بـرگه سفيـدم

عاشقانه قطـره را به آغـوش می كشد!

عشـق تو نوشتنی نيست...

دربرگه ام ، كنارآن قطره يك قلب كوچك می كشم

وقت تمـام است

بــرگه ها بالا...

hasrat0111 — Wed, 02 Jul 2008 08:29:18 GMT

سلام دوستای گلمون

خسته نباشین

دیگه ایندفعه تو دیر آپ کردن رکورد شکستیم!!!!!!!!!!

شما به خوبی خودتون ببخشین

ولی به جااااااش

.امروز آتش عشقمون، یه ساله شد

یه سال گذشت

چه زووووووووود

برای همه دوستای عزیزی که توی این یه سال باهامون بودن،

از صمیم قلب آرزوی موفقیت میکنیم.

راااااااستی

هومن جان دیروز تولدت بود!

تولدت مبااااااااااارک عزیزم

همیشه سربلند باشی

روزگاریست همه عرض بدن می خواهند....

همه از دوست فقط چشم و دهن می خواهند...

ديو هستند ولی مثل پری ميپوشند....

گرگ هايی كه لباس پدری می پوشند....

آنچه ديدند به مقياس نظر ميسنجند....

عشق ها را همه با دور كمر می سنجند!!!

خب طبيعی است كه يكروزه به پايان برسد،

عشق هايی كه سر پيچ خيابان برسد!!!

نمی دانم دلم گم شده یا اونی که دل به او سپردم!

نمی دانم عشقم گم شده یا معشوقم.

نمی دانم اعتماد بی جا کردم یا بی جا به من اعتماد کردند.

نمی دانم لیاقت او را نداشتم یا او لایق من نبود.

نمی دانم من در حق عشقمان خیانت کردم یا او.

او قدر ندانست یا من,

نمی دانم....

نمی دانم خدا این را قسمت ما کرد یا ما خود قسمت را رقم زدیم.

نمی دانم چرا وقتیکه دل بستن سهل است, دل کندن آسان نیست.

نمی دانم خدا به ما "دل" داد تا از دنیا ببریم یا دنیا رو داد تا دل بکنیم....

سلام بهانه من برای زندگی ....

دلت تنگ است ..... می دانم !!

قلبت شکسته است ..... می دانم !!

دوری برایت سخت است ...... می دانم !

اما برای چند لحظه ای ارام بگیر ..... تا برایت بگویم...

بگویم از دنیایی که به هیچ کس وفا نمی کند....

و مردمی که به جز خودشان هیچ کس را نمی بینند..!

بگویم از آنچه که در این مدت بر من گذشت.....

اما گریه نکن ....که حال و هوای تو مرا بارانی تر می کند...

گریه نکن که چشمهای من نیز به گریه خواهند افتاد...

بیا و درد دلت را به من بگو...

و مطمئن باش که قول می دهم آرامت کنم...!

با گریه خودت را آرام نکن....

گریه نکن که اشکهایت مرا نا آرامتر می کند..

گریه تو مرا به دلتنگی های دیرینه ام می کشاند....

گریه نکن چون منهم مانند تو آشفته می شوم..

می دانی که دوست ندارم ان چشمهای زیبایت را خیس اشک ببینم ..

ای عزیزم ...

ای زندگی ام ....

ای عشقم .....

اینها تمام حرفهایی بود که در اوج دلتنگی

با دل نا آرام خود آرام آرام گریستم...

برای دلی که هنوز در نبود تو ....

آرام ... آرام می میرد...!

باور کن بغض راه گلویم را بسته است....

اما گریه نمی کنم...

می خواهم برایت فقط بنویسم...

اما تو بگو بهانه ام ...

می خواهمت به یاد گذشته ....

اما اینبار با دستانی سرد اشکهای گونه هایت را پاک می کنم

به یاد روزهای از دست رفته

بهانه ام :

بیا و دستهایت را در دستهایی بی روحم بگذار....

و به یاد روزهای اول آشنایی مان دوباره ...ببار ...

این بار می خواهم جور دیگری اشکهایت را پاک کنم..!

سرت را بر روی شانه هایم بگذار ...و آرام در گوشم زمزمه کن ...

باور کن به درد دلهایت گوش خواهم کرد...

پس برای اخرین بار هم گریه کن....

چون این درد دلی بود که در اوج بی کسی .....

من نیز با چشمانی خیس برایت نوشتم.....

قلبم رو شكستی ولی من بيشتر از قبل دوستت دارم ميدونی چرا ؟؟

حالا هر تيكه از قلبم تورو جداگونه دوست داره

دوستت دارم چون تنهاترين فکر تنهای منی.

دوستت دارم چون زيباترين لحظات زندگی منی.

دوستت دارم چون زيباترين رويای خواب منی.

دوستت دارم چون زيباترين خاطرات منی.

دوستت دارم چون به يک نگاه، عشق منی.

بی تو هر شب اشك من از ديده می بارد

در سكوتی تلخ

دست سردم

گرمی دست تو را احساس می دارد

در حباب اشك

ديدگانم لحظه ديدار می بيند

آتشين لبهايم

از باغ لبانت بوسه می چينند

مژه بر هم می زنم، افسوس

بار ديگر خواب می بينم

بر حرير آرزوها

می نويسم :

عشق من برگرد

بی تو از دنيا گريزانم

بی تو از اندوه می ميرم....

از من نپرس چقدر دوستت دارم

اینجا در قلب من حد و مرزی برای حضور تو نیست

به من نگو که چگونه بی تو زیستن را تمرین کنم

مگر ماهی بیرون از آب میتواند نفس بکشد

مگر می شود هوا را از زندگیم برداری و من زنده بمانم

بگو معنی تمرین چیست ؟

بریدن از چه چیز را تمرین کنم ؟

بریدن از خودم را ؟

مگر همیشه نگفتم که تو هم پاره ای از تن منی ...

از من نپرس که اشکهایم را برای چه به پروانه ها هدیه می دهم

همه می دانند که دروری تو روحم را می آزارد

تو خود پروانه ها را به من سپردی که میهمان لحظه های بیکسی ام باشند

بر سنگ قبر من بنويسيد

خسته بود اهل زمين نبود

نمازش شكسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد

شيشه بود تنها از اين نظر كه سراپا شكسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد

پاك بود چشمان او كه دائماً از اشك شسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد

اين درخت عمری برای هر تبر و تيشه دسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد كل عمر پشت دری

كه باز نمی شد نشسته بود....

hasrat0111 — Sun, 11 May 2008 17:09:18 GMT

سلام دوستای گلم

ببخشید بازم از دیر آپ کردنمون

تازه مثلاْ قرار بود از این به بعد زود به زودتر آپ کنیم

ولی واقعاْ وقت نمیشد اصلاْ

خلاصه اینکه ببخشید....

مرسی از اینکه اومدین پیشمون

سلام

هیچی یادم نمی یاد !

چشام خیسه ! دلم سنگه ! یه جای قصه می لنگه !

دل زخمی و تبدارم ، با یادت داره می جنگه !

می خوام بر گردم از این عشق ! می خوام خائن بشم اینبار!

می خوام شب رنگ چشماتو ، به آسونی کنم انکار!

می خوام برگردم از این عشق ! می خوام از تو جدا باشم !

بذار یادم بره بودی ! می خوام تنهای تنها شم !

می خوام تا آسمون گم شم ! رها از حرف مردم شم !

می خوام مثل تو بد باشم ! شاید یک ذره آروم شم !

بذار ابری ترین باشم ! بذار دلگیر و تنها شم !

نشونی هاتو یادم نیست ! نمی خوام عاشقت باشم !

می خوام بر گردم از این شعر ! می خوام مجنون مجنون شم !

نگاهت تو خیالم نیست ! می خوام نا مهربون باشم

چه می شد عاشقی آزاد می شد

صدا در سينه ام فرياد می شد

چه می شد روز های خوش به تكرار

می آمد ، تا كه دلها شاد می شد

سكوت شب چه شيرين است ای دل

چه می شد ماه من « فرهاد » می شد

چه می شد گر كه ماهی هم به صحرا

می آمد تا زغم آزاد می شد

نمی دانم چه می شد گر نبودی

يقين آرامشم بر باد می شد

منو ببخش عزیز من اگه می گم باهام نمون

دستای خالیمو ببین آخر قصه رو بخون

ترانه ای رو که برات گفته بودم فروختمش

با پول اون نخ خریدم زخم دلم رو دوختمش

همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم

تو عشقتو ازمن بگیر من واسه تو خیلی کمم

بین من و تو فاصله است یک در سرد آهنی

من که کلیدی ندارم تو واسه چی در می زنی

این در سرد لعنتی شاید که نخواد وا بشه

قلبتو بردار و برو قطار داره سوت می کشه

همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم

تو عشقتو از من بگیر من واسه تو خیلی کمم

نشستم در فراقت گریه کردم تمام شب به یادت گریه کردم

میان کو چه های سرد و خلوت به یادت تا بی نهایت گریه کردم

تمام روز در فکر تو بودم چو دیدم رد پایت گریه کردم

در آن خاموشی سرد و مه آلود به آهنگ صدایت گریه کردم

تو ای ابر بهاری شاهدی که چگونه به پایت گریه کردم

مبار ای آسمان امروز دیگر که من دیشب به جایت گریه کردم

کاش می شد غصه را زنجیر کرد

ذره های عشق را تکثیر کرد

کاش می شد زخم را مرحم شویم

یار و غمخوار و انیس هم شویم

کاش می شد بر خلاف سرنوشت

قسمت و تقدیر را از سر نوشت

کاش می شد چشم و دل را باز کرد

نغمه ها ی دوستی را ساز کرد

کاش می شد عشق را آغاز کرد

بی خیال از هر غمی پرواز کرد

آمدم تا مست و مدهوشت كنم اما نشد

عاشقانه تكيه بر دوشت كنم اما نشد

آمدم تا از سر دلتنگی و دلواپسی

گريه تلخی در آغوشت كنم اما نشد

آرزو كردم كه يك شب در سراب زندگی

چون شراب كهنه ای نوشت كنم اما نشد

نازنينم، نازنينم يا تو هرگز نرفت از خاطرم

آمدم تا اين سخن آويزه گوشت كنم اما نشد

شعله شد تا به دل خاكستر احساس تو

لحظه ای رفتم كه خاموشت كنم اما نشد

بعد از آن نامهربانيهای بی حد و فزون

سعی كردم تا فراموشت كنم اما نشد

چقدر خوب و روشن است نمای چشم های تو

نميرسد ستاره ای به پای چشم های تو

به ماه خيره می شوم فقط و گريه می کنم

دلم که تنگ ميشود برای چشم های تو

و هی مرور ميکنم نگاه اول تو را

اگر نمی رسد به من صدای چشم های تو

تو تاکه پلک می زنی به سجده ميرود دلم

به پيشگاه اعظم خدای چشم های تو

شبی خراب مي شود حصارهای فاصله

و آب می شود دلم به پای چشم های تو

hasrat0111 — Thu, 10 Apr 2008 21:19:18 GMT

من شکستم آری.....

تو شکستم دادی

باده رنگ و ريا را تو به دستم دادی

من غريبم آری........

تو غريبم کردی

بی خبر از نگه آينه ها ,پر فريبم کردی

تو مرا همچون شمع,از سر جور وجفا سوزاندی

تو مرا سوزاندی.....

تو مرا سوزاندی.......

تو مرا بر در و ديوار سياهی و بدی کوباندی

.......تو مرا کوباندی

تو مرا از بودن.....

تو مرا از من و از ما وتو و پنجره ها ترساندی

تو مرا از فردا.......

تو مرا از دريا........

تو مرا ترساندی.........

من شکستم آری......

تو شکستم دادی......

تو نکردی از من هيچ يادی يادی............

من اسيرم آری ........

تو اسيرم کردی......

بی خبر از ياران

بی خبر از باران

تو کويرم کردی

از شراب دوری.........تو چه سيرم کردی

من شکستم اری.........

تو شکستم دادی

باده رنگ و ريا را تو به دستم دادی

تو ش..ک..س..ت..م دادی

تو شکستم دادی

من می خوام از دست عشق سر به بیابون بزارم

من دیگه تحمله نگاه سنگین ندارم

من می خوام تو باشی و من تنها از تو شعر بگم

همه ی غزل هامو با طعم عشق بهت بدم

من می خوام چشمه ی عشق رو زندگیم جاری باشه

من می خوام ساده باشی دروغ تو حرفات نباشه

من می خوام اگه بشه تو رو واسه خودم نخوام

تو رو من هدیه بدم به اشکای نیمه شبام

شیشه ی پنجره را باران شست !!!

از دل من اما

چه کسی نقش تورا خواهد شست؟؟؟

آسمان سربی رنگ...

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ

می پرد مرغ نگاهم تا دور

وای باران!!!

باران

پر مرغان نگاهم را شست...

hasrat0111 — Sun, 03 Feb 2008 12:42:18 GMT

سلام عزیزای مهربون

آپ این دفعه مون هم یه کم دیر شد به خاطر امتحاناتمون

از این به بعد آپهامون کوچولوتر و زود به زودتره

ممنون که بهمون سر زدین

بچه‌ها شوخی شوخی به گنجشکها سنگ می‌زنند،

ولی آنها جدی جدی می‌میرند.

آدمها شوخی شوخی زخم زبون می زنند،

ولی قلبها جدی جدی می‌شکنند.

تو شوخی شوخی به من لبخند زدی،

ولی من جدی جدی عاشقت شدم.

تو شوخی شوخی منو فراموش کردی،

ولی من جدی جدی بی تو می‌میرم.

رفتی، گفتی خاطراتت جای من واست می مونه

كاشكی می موندی و می ديدی دلم از دوريت می خونه

كاش انقدر دوست نداشتم كه بگم بی تو نميشه

كاش دلت سنگی نبود و دل من مثل يه شيشه

یادمان باشد اگر شاخه گلی را چيديم

وقت پرپر شدنش سوز و نوايی نکنيم

پر پروانه شکستن هنر انسان نيست

گر شکستيم ز غفلت، من و مايی نکنيم

يادمان باشد سر سجاده عشق

جز برای دل محبوب دعايی نکنيم

يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

طلب عشق ز هر بی سرو پايی نکنيم

پيش از تو آب معنی دريا شدن نداشت

شب مانده بود و جرأت فردا شدن نداشت

بسيار بود رود در آن برزخ كبود

اما دريغ، زهره ی دريا شدن نداشت

در آن كوير سوخته، آن خاك بی بهار

حتی علف اجازه زيبا شدن نداشت

گم بود در عمق زمين شانه بهار

بی تو ولی زمينه ی پيدا شدن نداشت

چون عقده ای به بغض فرو بود حرف عشق

اين عقده تا هميشه سر واشدن نداشت

من به غير از تو نخواهم، چه بدانی، چه ندانی

از درت روی نتابم، چه بخوانی، چه برانی

دل من ميل تو دارد، چه بجوئی، چه نجوئی

من که، بيمار تو هستم چه بپرسی، چه نپرسی

جان به راه تو سپارم، چه بدانی، چه ندانی

شعرم آهنگ تو دارد، چه بخوانی، چه نخوانی

پنج وارونه چه معنا دارد؟!

خواهر کوچکم از من پرسيد.

من به او خنديدم.

کمی آزرده و حيرت زده گفت:

روی ديوار و درختان ديدم.

باز هم خنديدم.

گفت ديروز خودم ديدم پسر همسايه

پنج وارونه به مينو می داد.

خنده برم داشت که طفلک ترسيد. آنقدر

بغلش کردم و بوسيدم و با خود گفتم

بعدها وقتی غم

سقف کوتاه دلت را خم کرد،

بی گمان می فهمی

پنج وارونه چه معنا دارد... .

او را از من گرفتند بی آن که بدانند با من چه می کنند

گناهی بر آنان نیست مقصر منم.

سر راهم سبز شدند و آسان بردندش

گناهی بر آنان نیست مقصر منم.

کسی او را نگرفت خودم دادمش......... چه آسان و ساده

مقصر منم.

او را از دست دادم و به بیهودگی رسیدم...

در تاریک ترین لحظه ها به روشنایی اش دادم

و در تنها ترین اوقات به آنها سپردمش

سکوتم از دستم رفت و گناه از دست رفتنش بر من است.

آری مقصر منم.

گفتم نرو پرپر میشم

گفتی: میخوام رها باشم

گفتم: آخه عاشق شدم

گفتی:میخوام تنها باشم

گفتم : دلم

گفتی : بسوز

گفتم: پس عمرم چی میشه

گفتی: هدر شد شب و روز

گفتم: آخه داغون میشم

گفتی: به من خوش میگذره

گفتم: بیا چشمام تویی

گفتی: آخر کی میخره

گفتم: منو جنس می بینی

گفتی: آره بی قیمیت

گفتم: یه روز کسی بودم

با من نکن بی حرمتی

گفتم: صدام می میره باز

گفتی: با درد بسوز بساز

گفتم : حالا که پیر شدم

گفتی: که از تو سیر شدم

گفتم: تمنا می کنم

گفتی: می خوام خردت کنم

گفتم: بیا بشکن دلو

گفتی: فراموش کن منو

آرزويم اين است نتراود اشك در چشم تو هرگز مگر از شوق زياد...

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز...

و به اندازه ی هر روز تو عاشق باشی...

عاشق آنكه تو را می خواهد...

و به لبخند تو از خويش رها می گردد...

و ترا دوست بدارد به همان اندازه كه دلت می خواهد...

اه او عاشق ترین عاشق در این دنیاست

گمان کردم که غمخواری برای یک دل تنهاست

از عشق خود به من میگفت از عاشق ها سخن میگفت

از اشکی داغ و آتشزن همیشه چشم او پر بود

ولی افسوس همه از عشق گفتنها تمام گریه کردنها

تظاهر بود

همه عاشق نوازی ها تمام صحنه سازی ها تظاهر بود

به خود گفتم دوباره بخت یارم شود

به خود گفتم که پایانی برای انتظارم شود

به خود گفتم دوباره نوبت فصل بهارم شود

ولی افسوس همه از عشق گفتنها تمام گریه کردنها

تظاهر بود

همه عاشق نوازی هاتمام صحنه سازی ها

تظاهر بود....تظاهر بود .....تظاهر بود... .

بذار يواش شروع كنم سلام گلم، همنفسم

آرزوهام راضی شدن ديگه بهت نمی رسم

گفتم چيا گفتی بهم، گفتم كه آينده داری

دنيا همش عاشقی نيست، گريه داری، خنده داری

گفتم كه گفتی من باشم به لحظه هات نمی رسی

به قول دل شايد دلت گرو باشه پيش كسی

خلاصه گفتم كه چشات قصد رسيدن نداره

روياها كاله و دستات خيال چيدن نداره

گفتم كه گفتی زندگيت غصه داره، سفر داره

هم واسه من. هم واسه تو، با هم بودن خطر داره

گفتم تو گفتی روياها مال شبای شاعراست

شهامتو كسی داره كه شاعر مسافراست

مسافرا اون آدمان كه با حقيقت می مونن

تلخياشو خوب می چشن، غصه هاشو خوب می دونن

گفتم فقط می خوای واست يه حس محترم باشم

عاشقيمو قايم كنم تو طالع تو كم باشم

گفتم كه گفتی ما دوتا به درد هم نمی خوريم

ولی يه جا مثل هميم، هر دو مون از غصه پريم

گفتم تو گفتی می تونيم يادی كنيم از همديگه

اما كسی به اون يكی ليلی و مجنون نمی گه

گفتم تو گفتی سهممون از زندگی جداجداست

حرف تو رو چشم منه ...اما اينام دست خداست

هر چی كه تو گفته بودی، گفتم به دل بی كم و بيش

حال خودم؟ نه راه پس مونده برام، نه راه پيش

دلم كه حرفاتو شنيد، اول كه باورش نشد

ولی نه، بهتره بگم، نفهميدش، سرش نشد

يه جوری مات و غمزده فقط به دورا خيره شد

رنگ از رخش، نه نپريد، شكست و مرد و تيره شد

بلور روياهام ولی، چكيد مثله خواب تگرگ

آرزوهام از هم پاشيد، رسيد ته كوچه مرگ

راستش ازم چيزی نموند، به جز همين جسم ظريف

خوب می دونی چی ميكشه غريب تو خونه حريف

نگی چرا نوشته هام لطيف و عاشقونه نيست

رويا و آرزو كه هيچ، حتی دل ديوونه نيست

دوست دارم. چه توی خواب، چه توی مرگ و بيداری

فدای يه تار موهات، كه منو دوستم نداری

مواظب آدما باش، زندگی گرگه مهربون

خدای رويای منم، هنوز بزرگه مهربون

اگر روزي مردم، تابوتم را سياه کنيد

تا همه بدانند سياه بخت بودم...

بر روی سينه ام تکه يخی بگذاريد

تا به جای معشوقم برايم گريه کند

چشمانم را باز بگذارید

تا همه بدانند چشم انتظار معشوقم بودم...

و آخر اينکه دستانم را ببنديد

تا همه بدانند خواستم ولی نتوانستم... .

hasrat0111 — Sat, 15 Dec 2007 12:51:18 GMT

سلام

خوبین؟

ببخشید که آپ این دفعه هم دیر شد

به احتمال زیاد آپ بعدیمون بعد امتحانات باشه

ولی شما ما رو تنها نذارید هااااااااا

پس منتظر نظرات قشنگتون هستیم

خیلی همتون رو دوست داریم

ممنون که اومدین.

در تنهايی خود لحظه ها را برايت گريه كردم.

در بی كسيم برای تو كه همه كسم بودی گريه كردم.

در حال خنديدن بودم كه به ياد خنده های سرد و تلخت گريه كردم.

در حين دويدن در كوچه های زندگی بودم كه ناگاه به ياد لحظه هايی كه

بودی و اكنون نيستی ايستادم و آرام گريه كردم.

ولي اكنون می خندم آری ميخندم به تمام لحظه های بچگانه ای كه

به خاطرت اشك هايم را قربانی كردم.......

اشکی برای تو ریختم

اشکی برای عشق

اشکی برای کودکیم، آن دستهای کوچک زیبا

اشکی برای بزرگترین ماهی دریا

اشکی برای پنجره ای که رو به تو بود و شکست

اشکی برای بوسه ها که ناگاه به گریه نشست

اشکی برای دلتنگیهای عاشق امروز

اشکی برای دلشکسته فردا

اشکی برای تو

اشکی برای ما

اشکی برای عشق ریختم...

ای آسمان زیبا امشب دلم گرفته

از های و هوی دنیا امشب دلم گرفته

یک سینه غرق مستی دارد هوای باران

از این خراب رسوا امشب دلم گرفته

امشب خیال دارم تا صبح گریه کنم

شرمنده ام خدایا امشب دلم گرفته

خون دل شکسته بر دیدگان تشنه

باید شود هویدا امشب دلم گرفته

ساقی عجب صفایی دارد پیاله ی تو

پر کن به جان مولا امشب دلم گرفته

گفتی خیال بس کن فرمایشت متین است

فردا به چشم اما امشب دلم گرفته...

باز هم با نام تو افسانه اى گلريز شد

باز هم در سينه ام عشق تو شور انگيز شد

باز هم همراه بوى ميخك و محبوبه ها

خاطراتم پر كشید با ياد تو در كوچه ها

باز هم وقتى نگاهت گيرد از من فاصله

ديده ام مى بارد اما نم نم و بى‌حوصله

باز قلب پنجره بر روى ‌من وا مى شود

باز هم پروانه اى در باغ پيدا مى شود

باز هم لاى ‌كتابم مى‌نهم يك شاخه ياس

مى‌كنم بهر پيامى قاصدك را التماس

باز هم در هر شفق دلتنگ و دلگير مى‌شوم

باز هم با ياد تو سرشار رويا مى‌شوم

چه زيبا! گفتم دوستت دارم !چه صادقانه پذيرفتی!

چه فريبنده ! آغوشم برايت باز شد !چه ابلهانه! با تو خوش بودم !

چه کودکانه ! همه چيزم شدی ! چه زود !

به خاطره يک کلمه مرا ترک کردی ! چه ناجوانمردانه !

نيازمندت شدم ! چه حقيرانه! واژه غريبه خداحافظی به من آمد!

چه بيرحمانه! من سوختم !............ولي هنوز هم دوستت دارم

چه شد ای دل که تو از صاحب خود سیر شدی؟

باز با رنگ کدام آیینه تسخیر شدی؟

سالها با همه خوب و بدت سر کردم

تا که امروز سراپا همه تقصیرشدی

گوش کن هر ضربانت سبب بغض من است

تو به پای نفسم حلقه زنجیرشدی

آه من تشنه ایمانم و تو جام یقین

نرسیده به لبم رفتی و تبخیر شدی

ماهی روح دراین جلگه تن راحت بود

وای از ان لحظه که چون رود سرازیرشدی........

گاه در اوج هوس چتر نجاتم بودی.......

گاه با طعنه یک وسوسه تحقیر شدی

دل من, عشق هم از دست تو عاصی شده است

باز با رنگ کدام ایینه تسخیر شدی؟

باز با رنگ کدام آیینه تسخیرشدی؟

تو را به جای همه روزگارانی که نمی زیسته ام دوست میدارم

برای خاطر عطر نان گرم

برای برفی که آب می شود

تو را برای آخرین گناه دوست میدارم

تو را برای دوست داشتن دوست میدارم

تو را به جای همه کسانی که نمی شناسم و دوست ندارم

دوست می دارم.....

متشکرم

برای همه وقت هایی كه مرا به خنده واداشتی.

برای همه وقت هایی كه به حرف هايم گوش دادی.

برای همه وقت هايی كه به من جرات و شهامت دادی.

برای همه وقت هایی كه مرا در آغوش گرفتی.

برای همه وقت هایی كه با من شريك شدی.

برای همه وقت هايی كه با من به گردش آمدی.

برای همه وقت هایی كه خواستی در كنارم باشی.

برای همه وقت هایی كه به من اعتماد كردی.

برای همه وقت هايی كه مرا تحسين كردی.

برای همه وقت هايی كه باعث راحتی و آسايش من بودی.

برای همه وقت هايی كه گفتی "دوستت دارم"

برای همه وقت هايی كه در فكر من بودی.

برای همه وقت هايی كه برايم شادی آوردی.

برای همه وقت هايی كه به تو احتياج داشتم و تو با من بودی.

برای همه وقت هايی كه دلتنگم بودی.

برای همه وقت هايی كه به من دلداری دادی.

برای همه وقت هایی كه در چشمانم نگريستی و صدای قلبم را شنيدی.

برای تمام آن لحظات جادویی متشکرم.

به خاطر همه ی اين ها هيچ وقت فراموش نكن كه :

لبخند من به تو يعنی " عاشقانه دوستت می دارم "

آغوش من هميشه برای تو باز است.

هميشه برای گوش دادن به حرفهايت آمادگی دارم.

هميشه پشتيبانت هستم.

من مثل كتابی گشوده برايت خواهم بود.

فقط كافی است چيزی از من بخواهی , بلافاصله از آن تو خواهد شد.

می خواهم اوقاتم را در كنار تو باشم.

من كاملا به تو اطمينان دارم و تو امين من هستی.

در دنيا تو از هركسی برايم مهم تر هستی.

هميشه دوستت دارم چه به زبان بياورم چه نياورم.

همين الان در فكر تو هستم.

تو هميشه برای من شادی می آوری به خصوص وقتی كه لبخند بر لب

داری.

من هميشه برای تو اينجا هستم و دلم برای تو تنگ است.

هر وقت كه احتياج به درد دل داشتی روی من حساب كن.

من هنوز در چشمانت گم شده هستم.

تو در تمام ضربان های قلبم حضور داری.